AziëChinaInternationalisering

Shanghai: het leven na de lockdown

By 2020-04-07 No Comments

Terwijl het coronavirus zich momenteel door Europa verspreidt, is het openbare leven in China langzaamaan weer op gang gekomen. Dat gebeurde niet in één keer, maar heel geleidelijk. Dat vertelt Jerry ons, een Chinese jongen die een aantal jaar geleden in Nederland studeerde maar nu in Shanghai woont. Lees zijn verhaal over het leven na de lockdown in Shanghai in deze blog.

China is niet langer meer in totale lockdown. Wanneer werd deze afgekondigd?

“China is enorm groot en hoe er met corona wordt omgegaan verschilt per provincie. Je kunt dus niet spreken van een exacte datum. Zo is Wuhan bijvoorbeeld tot woensdag 8 april in lockdown geweest, terwijl Tibet en een paar andere provincies een tijdje geleden al besloten om bijna alles weer te openen. In Shanghai, waar ik woon, en in de meeste andere delen van China, is de lockdown eind februari geëindigd. Hoe de lokale overheid van Shanghai dat bekend maakte? Dat ging in verschillende stappen. Ik herinner me dat ze zeiden dat de vroegste datum waarop bedrijven weer aan de slag konden 10 februari zou zijn. Maar ze zeiden ook: ‘Blijf alsjeblieft werken vanuit huis als je kunt’. De meerderheid van de bedrijven heeft het laatste advies gevolgd. Aan het eind van februari gingen de deuren van een paar restaurants  weer open. En de eerste mensen gingen weer naar het werk. Dat deden ze om de beurt, zodat het rustig zou blijven op kantoor. Nu is iedereen weer vijf dagen op kantoor en is het weer als normaal. Ik heb het gevoel dat het stap voor stap is gegaan, om te testen wat wel en niet kon.”

Op welke manier is het leven na de lockdown anders dan ervoor? 

“Het verschil is duidelijk en in regels toe te lichten:

  • Regel 1: draag altijd een mondkapje in het openbaar. Doe je dit niet, dan hebben andere mensen daar problemen mee en kunnen ze je zelfs aangeven.
  • Regel 2: zorg ervoor dat je temperatuur is gecontroleerd voordat je plaatsen als kantoren, restaurants en cafés binnen gaat. Ook moet je daar je ‘safe code‘ laten zien. Dat is een soort kleurcode die gegenereerd wordt op je telefoon, gebaseerd op je reishistorie. Is jouw code groen, dan betekent dit dat je naar binnen kan.  
  • Regel 3: doe nog steeds je best om afstand te bewaren als je erop uit gaat, dat stellen mensen erg op prijs. 

Het voelt door deze regels nog steeds als een vreemde situatie, ook al kun je nu weer naar buiten en een frisse neus halen. En er zijn ook nog steeds dingen die je niet kunt doen, zoals naar de bioscoop gaan. De plekken die wel weer open zijn mogen maar een beperkt aantal mensen binnen laten. Het dragen van mondkapjes, het verminderde aantal metro’s in de spits, het beperken van het aantal mensen op plekken, het meten van de temperatuur, het terugbrengen van het aantal internationale vluchten, het verplichten van een quarantaineperiode gebaseerd op de reishistorie: dit zijn allemaal maatregelen die langer zullen blijven nu corona een wereldwijd probleem is geworden.”

Hoe voelt het om weer naar buiten te kunnen? 

Ikzelf ben in totaal maar ongeveer één maand thuis geweest. Maar dan nog ben ik blij en opgelucht dat het virus nu onder controle is. Ik hoef me nu geen zorgen te maken dat ik besmet raak of anderen besmet. En iedereen voelt zich nu behoorlijk veilig in China. Ik bewonder iedereen die ook maar een beetje heeft meegewerkt aan het redden van onze levens. Erop uitgaan voelt nu alsof je afspreekt met een oude vriend die je een tijd niet gezien hebt. Je voelt je een beetje nerveus en raar in het begin, maar al snel ben je weer gewend en voelt het alsof er niks veranderd is. Maar er is natuurlijk wel veel veranderd! Misschien dat ik in de eerste dagen wel anders keek naar mensen, ook omdat we allemaal mondkapjes dragen terwijl het virus onder controle is. Maar ik realiseerde me al snel dat dit is om ook de situatie onder controle te kunnen houden.”

Samen eten is een sociale bezigheid, zeker in China. Heb je daar een creatieve oplossing voor gevonden tijdens de lockdown? En hoe is het nu om weer samen te kunnen eten? 

“In China is samen eten inderdaad een van de meest sociale dingen om te doen. Zelf heb ik meer dan een maand niet met vrienden gegeten, maar er zijn mensen die via internet een manier hebben gevonden om samen te eten en drinken. Zo gebruikten mensen Wechat video om elkaar te laten zien wat ze aten en samen te toasten. Dit heet ‘cloud eating together’. En zo is er ook ‘cloud partying’ en ‘cloud visiting museums’. Na ongeveer veertig dagen at ik voor het eerst weer echt met vrienden. Het eerste wat ik grapte was: ‘Geen knuffels!’. Ik was verheugd iedereen weer in het echt te zien en te praten over wat er aan de hand is. Dat samenkomen waardeer ik meer dan voorheen, want je realiseert je nu dat het een zegen is om met mensen samen te kunnen zijn en samen te eten. Ik denk dat de situatie een dankbaarder persoon van me heeft gemaakt.”

Heeft de lockdown relaties tussen mensen veranderd? Bijvoorbeeld tussen docenten en studenten, ouders en kinderen en werknemers en werkgevers? 

“Dat ligt ingewikkeld. Ik hoor mensen vaak grappen maken over hoe het leven veranderd is door het afstand houden van elkaar en het dragen van mondkapjes. Op een bepaalde manier voel je nu meer afstand tussen jezelf en collega’s, vrienden en familie. Toch voel ik zelf geen groot verschil: het leven gaat door en onder de mondkapjes zijn we nog steeds dezelfde personen. Ik kan natuurlijk niet voor iedereen spreken, maar wat ik hoor is dat relaties op verschillende manieren inderdaad veranderd zijn. Zo zijn er bijvoorbeeld werknemers die thuis hebben moeten werken en gemerkt hebben dat hun leidinggevende een andere mening over hen heeft gekregen gebaseerd op hun prestaties gedurende het thuiswerken. En de relatie tussen studenten en docenten is interessant nu de lessen online zijn en interactie en communicatie moeilijker zijn geworden. Het lijkt erop dat ouders daardoor een grotere rol hebben gekregen bij het studeren. Maar ik geloof ook dat mensen meer om elkaar zijn gaan geven. Een goed voorbeeld daarvan: velen van ons hebben zich gerealiseerd wat anderen voor fantastisch werk doen. Dokters, verplegers, vrijwilligers, koeriers, bezorgdiensten etcetera. Nu velen van ons terug zijn op het werk worden rondom de grote kantoorgebouwen in Shanghai goede daden verricht. Zo brengen veel mensen een bijdrage naar een bepaald kraampje dat speciaal is ingericht voor bezorgers om daar kosteloos wat te kunnen eten en drinken (zie de foto bovenaan dit artikel). Ik hoop dat de relaties door de situatie juist gekenmerkt worden door meer liefde, zorg, begrip en respect voor elkaar. En ik hoop, en geloof, dat dit ook na de hele corona-situatie zal blijven.”